|
زبان به عنوان اصيل و هوشمندانه ترين ابزار انسان كه با وسعت يافتنش جهان انديشه وسعت يافت ، در ساحتي نمادين و استعاري متبلور است و به همين خاطر فهم انسان از" خود" ، "زبان" و آنچه كه ؛ انتقال داده مي شود ، همواره استعاري، در تعليق و مشمول گذر زمان است.. زبان بنا به سرشت خود بر اساس استعاره سازي و فهم استعاري انسان شكل يافته است و با انديشه دو وجه يك پديده ي واحد هستند.
|
